Apollon’un kutsal ağacı: “Daphne”

Apollon ateşin, güneşin, müziğin tanrısı. Kusursuz güzelliğini ise heykellerden anlayabilirsiniz. Karşı cinsinin asla hayır diyemeyeceği bir güzelliğe sahip. Hatta günümüzde yakışıklı erkeklere, “Apollon gibi adam” deniyor. Ama maalesef aşkta sonsuza kadar yüzü gülmüyor. Bunun sebebini ise size kısaca anlatayım…

Apollon büyük canavar Pyhton’ı öldürür. Bunun gururu ile böbürlenirken çocuk tanrı Eros ile karşılaşır. Eros’u küçümseyen laflar söyler. Eros’a güçlü silahının ona büyük geldiğini, kendi yaylarının daha güçlü olduğunu söyler. Apollon’un laflarından dolayı intikam duygusu kızışan Eros, iki okunu hazırlar. Birincisi, saplandığı kişiyi delicesine aşık eder. İkinci ok, saplandığı kişinin aşk duygularını sonsuza kadar kapatır. Bir oku Apollon’a diğer oku ise Daphne’ye saplar. Artık Apollon, Daphne’ye aşık olmuştur. Fakat Daphne aşktan sonsuza kadar kaçacaktır.

Peki ya Daphne kimdir?

Daphne, günümüz diline çevrilmiş hali “Defne”'dir. İşte defne ağacının hikayesi de bu efsaneye dayanır. Defne’de nehir tanrısı Peneus’un kızıdır.

Asıl hikayemize dönecek olursak;

Defne’nin kalbi aşk kapılarına sonsuza kadar kapandığı için Apollon’dan kaçmaya başlar. Apollon, Defne’yi gördüğü yerde peşinden koşmaya başlar. Bir gün Defne ondan kaçmak için koşar ve yorgun düşer. Apollon, Defne’yi yakalamak üzereyken Defne yalvarmaya başlar: Ey toprak ana, beni ört, beni sakla, beni koru…”

Defne’nin gövdesi kabuk bağlar, güzel kokan saçları yapraklara dönüşür, kolları dal olur ve ayakları kök olur toprağın en derinlere doğru gider ve defne ağacı olur…

Apollon üzüntü ile ağaca sarılır ve Defne’nin kalp atışlarını hala duyuyordur. Şu sözleri söyler: “Defne, bundan sonra sen, Apollon’un kutsal ağacı olacaksın. O solmayan ve dökülmeyen yaprakların, başımın çelengi olacak. Değerli kahramanlar, savaşlarda zafere ulaşanlar, hep senin yapraklarınla alınlarını süsleyecekler. Şarkılarda, şiirlerde adımız yan yana geçecek.”